Wyjaśnienie korozji kranu: przyczyny, rozwiązania i zapobieganie w Twoim domu

Korozja kranu: najpierw bezpośrednia odpowiedź

Osiem miesięcy po zamontowaniu chromowanego kurka na szklanym dozowniku napojów na pierścieniu wylotowym pojawiają się zielone plamy, a wokół trzpienia zaworu tworzy się biała skorupa. Najczęstszą reakcją jest obwinianie kranu. Szybkie sprawdzenie zmienia diagnozę: na pobliskiej szklanej powierzchni pojawia się ta sama biała skorupa, podczas gdy zielone plamy pojawiają się tylko na metalu. Korozja baterii rzadko jest wadą produkcyjną. Jest to przewidywalny wynik działania chemii wody na niezabezpieczoną powierzchnię metalu.

Korozja na kranie jest widocznym rezultatem dwóch powiązanych, ale odrębnych procesów. Skala mineralna to osad węglanów wapnia i magnezu powstający podczas odparowywania twardej wody. Korozja metaliczna to utlenianie metalu nieszlachetnego, które rozpoczyna się albo z powodu uszkodzenia powłoki ochronnej, albo z powodu bezpośredniego ataku chlorków i kwasów na metal. Obydwa procesy zasilają się wzajemnie: kamień utrzymuje metal w stanie wilgotnym i zatrzymuje chlorki, natomiast uwięzione chlorki wnikają w powłokę i rozpoczynają wżery. Według US Geological Survey woda o twardości całkowitej powyżej 120 miligramów na litr w przeliczeniu na węglan wapnia jest klasyfikowana jako twarda, a powyżej 180 miligramów na litr jako bardzo twarda. W obszarach z twardą wodą kamień osadza się na wszelkich armaturach, które wysychają pomiędzy kolejnymi użyciami, włączając w to krany dystrybutorów wody otwierane dziesiątki razy dziennie.

Leczenie zależy od objawu, dlatego pierwszym krokiem jest prawidłowe odczytanie depozytu. Poniższa tabela przyporządkowuje plamy i skorupy znalezione na kranach do mechanizmu stojącego za każdym z nich.

Dlaczego krany korodują: cztery mechanizmy, które współpracują

Każdy przypadek korozji widziany na stole warsztatowym, czy to kran łazienkowy, czy kranik dozownika, należy do jednej z czterech grup. Zrozumienie, do której grupy należy Twój kran, wyjaśnia zarówno plamę, którą widzisz, jak i bezpieczną metodę czyszczenia.

Twarda woda i tworzenie się kamienia mineralnego

Twarda woda jest główną przyczyną powstawania białej skorupy, którą ludzie nazywają korozją. Woda zawiera rozpuszczone wodorowęglany wapnia i magnezu. Kiedy kropla odparowuje, wodorowęglany przekształcają się w nierozpuszczalne węglany. Każdy cykl na mokro i na sucho pozostawia cienką warstwę, a na kranie używanym dziesięć lub dwadzieścia razy dziennie gromadzi się widoczny kamień w ciągu kilku miesięcy. Według US Geological Survey woda o twardości powyżej 120 mg/l w przeliczeniu na węglan wapnia jest klasyfikowana jako twarda; wiele regionalnych źródeł wody dostarcza 180 mg/l lub więcej.

Kamień początkowo nie atakuje chemicznie metalu. Niebezpieczeństwo polega na tym, że tworzy pod spodem stale wilgotne, bogate w chlorki mikrośrodowisko. Kiedy to nastąpi, metal nieszlachetny zaczyna się wżerać. W przypadku chromowanej baterii pierwszym widocznym znakiem tej sekwencji jest zwykle szorstki biały pierścień wokół odpływu: kamień na powierzchni, pod którym ukryta jest korozja.

Gorąca woda przyspiesza wytrącanie się węglanów. Kiedy temperatura wody wzrasta powyżej około 60 stopni Celsjusza, równowaga węglanowa przesuwa się w stronę fazy stałej. Dlatego też zawór po stronie gorącej dystrybutora wody osadza się szybciej niż zawór po stronie zimnej, mimo że oba obsługują tę samą wodę.

Korozja galwaniczna pomiędzy różnymi metalami

Korozja galwaniczna wymaga trzech elementów: dwóch metali o różnych potencjałach elektrycznych i łączącego je elektrolitu. Woda z kranu jest słabym elektrolitem i w zupełności wystarczy. Metal znajdujący się wyżej w szeregu galwanicznym staje się anodą i preferuje korozję. Armatura hydrauliczna przypadkowo buduje to ogniwo w kilku miejscach: korpus z chromowanego stopu cynku połączony z mosiężną gwintowaną wkładką, sprężyna ze stali nierdzewnej osadzona w mosiężnym korpusie zaworu lub miedziana rurka połączona z ocynkowanym wspornikiem. Dopóki poszycie izoluje metale, prąd nie płynie. Pierwsza rysa otwiera obwód i od tej rysy zaczyna się korozja.

Cynk jest anodowy w stosunku do mosiądzu, miedzi i niklu, więc korpus ze stopu cynku najpierw ulega korozji, tworząc sypki biały proszek tlenku cynku. Właśnie dlatego na porysowanym kranie chromowo-cynkowym pojawiają się białe naloty, które powracają dzień po czyszczeniu: ogniwo galwaniczne jest nadal aktywne, a czyszczenie usunęło jedynie tlenek, a nie styk. Trwałym rozwiązaniem jest izolacja, co oznacza wymianę części lub dodanie podkładki dielektrycznej pomiędzy różnymi metalami, zgodnie z tą samą logiką stosowaną w instalacjach wodno-kanalizacyjnych w budynkach mieszkalnych pomiędzy rurami ze stali ocynkowanej i miedzi.

Chemiczne środki czyszczące usuwające warstwę ochronną

Więcej kranów platerowanych zawodzi w szafce czyszczącej niż w wodzie. Odkamieniacze na bazie kwasu solnego, proszki kwasu szczawiowego, ścierne podkładki do szorowania i wybielacze w sprayu do łazienki usuwają lub wytrawiają powłokę. Dekoracyjne chromowanie armatury wodno-kanalizacyjnej jest z założenia cienkie: warstwa chromu ma zwykle grubość od 0,2 do 0,5 mikrometra, a warstwa niklu pod nią w zwykłej praktyce przemysłowej wynosi od 15 do 30 mikrometrów. Nikiel zapewnia odporność na korozję i odpowiada za ciepłą szarą barwę. Po zarysowaniu lub wytrawieniu chromu odsłonięty zostaje nikiel; po przeniknięciu warstwy niklu metal nieszlachetny koroduje bez żadnej ochrony.

Praktyczna zasada jest prosta. Na powierzchniach platerowanych należy używać wyłącznie środków czyszczących o neutralnym pH. Nigdy nie mieszaj środka czyszczącego na bazie kwasu z wybielaczem na bazie chloru, ponieważ mieszanina uwalnia toksyczne gazy, a nawet oddzielnie przyspieszają utratę powłoki. Nigdy nie zanurzaj części chromowanych w nierozcieńczonym białym occie przez wiele godzin; krótki, dziesięciominutowy kontakt usuwa kamień, natomiast moczenie przez noc może wytrawić warstwę niklu.

Mikrośrodowisko wokół kranu

Otaczające powietrze i woda określają rzeczywiste obciążenie korozyjne. Bateria łazienkowa żyje w wilgotnym środowisku z pozostałościami mydła i oparami środków czyszczących. Kran wody pitnej żyje w innym środowisku: woda z pozostałościami chloru, częste cykle ciepłej i zimnej wody, a w zastosowaniach komercyjnych pozostałości soku, kawy i syropu. Wytyczne WHO dotyczące chlorowania wskazują, że w sieciach dystrybucyjnych zazwyczaj utrzymuje się pozostałość wolnego chloru na poziomie około 0,2 do 1 mg/l, która jest wystarczająca, aby umożliwić wżery powodowane przez chlorki w stali nierdzewnej. Jony chlorkowe atakują pasywną warstwę tlenku stali nierdzewnej i powodują wżery na gwintach, szczelinach i zadrapaniach. Sytuację pogarszają błony cukru i soku: warstwa organiczna zapobiega przedostawaniu się tlenu do powierzchni metalu, w związku z czym pod warstwą tworzy się lokalna komórka koncentracji tlenu, pod którą postępuje korozja. W przypadku kranów do napojów używanych w kawiarniach i stołówkach jest to mechanizm, który należy zaplanować.

Dlaczego króćce dystrybutorów i krany z wodą pitną korodują w różny sposób

Kran w łazience otwiera się na dwadzieścia do trzydziestu sekund kilka razy dziennie. Kurek dystrybutora wody w kuchni biurowej lub komercyjnej otwiera się częściej, częściej kapie i radzi sobie z zakresem temperatur, którego armatura łazienkowa nigdy nie widzi. Dlatego ten sam skład chemiczny wody powoduje inny wzór korozji na kranach dystrybutorów, a różnice wynikają z trzech czynników.

• Odparowanie kroplowe powoduje zagęszczenie minerałów na wylocie. Wolno kapiący kurek pozostawia kroplę, która odparowuje na gnieździe zaworu i wylocie. Z biegiem miesięcy węglan wapnia stopniowo zamyka otwór, a szorstka skala utrzymuje każdą przyszłą kroplę metalu. W przypadku kranów z dystrybutorami wypływ jest pierwszym miejscem, które ulega korozji, nawet jeśli reszta kranu wygląda na czystą.
• Cykle termiczne otwierają włoskowate pęknięcia w skali i uszczelniają. Gorąca woda w dystrybutorze osiąga temperaturę od 85 do 95 stopni Celsjusza, a ten sam kran obsługuje również wodę schłodzoną. Korpus i gniazdo zaworu rozszerzają się i kurczą w znacznie szerszym zakresie niż bateria łazienkowa. Zgorzelina jest sztywna i krucha: pęka pod wpływem ruchu termicznego, wzdłuż pęknięcia odsłonięty jest świeży metal i cykl rozpoczyna się od nowa na gołym metalu.
• Organiczne osady z napojów powodują korozję podosadową. Korki do napojów używane z sokiem, syropem lub kawą tworzą film cukrowo-białkowy na wewnętrznych powierzchniach. Powłoka ta pozbawia metalową powierzchnię tlenu i kwaśnych składników napoju, które koncentrują się pod warstwą. Rezultatem są zlokalizowane wżery dokładnie pod plamą – zielone lub ciemne plamy widoczne na króćcach w gastronomii.

Z powodu tych warunków ścieżka wody w dobrze zaprojektowanym kranie z wodą pitną jest celowo niemetalowa. Formowany wtryskowo polipropylen (PP) lub acetal (POM) przenosi wodę, a elementy metalowe ograniczają się do sprężyny i trzpienia zaworu. Widoczna metalowa krawędź, często wylot, jest jedyną metalową częścią pozostającą w strefie parowania. Dlatego też na kranach dystrybutora korozja objawia się wąskim pierścieniem na wylocie, a nie rozległym przebarwieniem powierzchni.

Konstrukcja i styl zaworu również kształtują wzór awarii. Przejście z konwencjonalnego kranu obrotowego na konstrukcję uruchamianą dźwignią lub zaworem pchającym zmienia liczbę uszczelek i szczelin na ścieżce przepływu, co powoduje odpowiednią zmianę prac konserwacyjnych. Przed wyborem czopa do dozownika warto to sprawdzić cztery rodzaje kranów z dystrybutorem wody i jak każdy z nich zachowuje się w środowisku twardej wody.

Materiał po materiale: co koroduje, co nie i dlaczego

Dla kupującego tabela materiałów jest prawdziwą specyfikacją. Ten sam kształt beczki może być wykonany z chromowanego stopu cynku, litego mosiądzu, stali nierdzewnej 304 lub tworzywa sztucznego dopuszczonego do kontaktu z żywnością. Zachowanie korozyjne różni się o rząd wielkości.

Stal nierdzewna 304: opcja samoleczenia

Stal nierdzewna typu 304 zawiera około 18 procent chromu i 8 procent niklu, dlatego nazywana jest również stalą 18/8. Chrom reaguje z tlenem, tworząc warstwę tlenku chromu o grubości kilku warstw atomowych. Powłoka naprawia się niemal natychmiast po zadrapaniu, a ta właściwość samonaprawy sprawia, że ​​304 jest najbardziej przewidywalnym metalem do kontaktu z wodą pitną. Znaną słabością są wżery chlorkowe: jeśli zadrapanie zostanie trwale zwilżone w chlorowanej wodzie, wgłębienie może powstać, a następnie rozwijać się szybciej, ponieważ wnętrze wgłębienia jest odtlenione. W praktyce dzieje się to raczej w gwintach i szczelinach, w których gromadzi się woda, a nie na widocznej powierzchni.

Przed zakupem zważ zalety i wady kranów ze stali nierdzewnej 304 . Do wydawania napojów i mini beczek, model Dozownik kranu ze stali nierdzewnej utrzymuje całą ścieżkę przepływu wolną od powłok, które mogą się odklejać, co jest najczęstszą przyczyną awarii platerowanych armatury w zastosowaniach komercyjnych.

Niestandardowe hurtowe dozowniki kranów ze stali nierdzewnej Dostawcy, firma Boda Electrical Appliances Co., Ltd jest znanym chińskim dostawcą dozowników kranów ze stali nierdzewnej, sprzedajemy na zamówienie i hurtowo na całym świecie.  Świetny k... Zobacz produkt →

Chromowany stop cynku: najmniej przewidywalny

Używa się stopu cynku, często określanego w skrócie jako zamak, ponieważ łatwo się go odlewa i ma jasne chromowane wykończenie. Jego zachowanie korozyjne jest najgorsze w przypadku powszechnie stosowanych materiałów na krany: cynk jest anodowy w stosunku do mosiądzu, miedzi, niklu i stali nierdzewnej. Po zarysowaniu warstwy chromu odsłonięty cynk szybko ulega korozji i tworzy obszerny biały tlenek. Na platerowanym kranie wygląda to jak biały proszek, który powraca w ciągu kilku dni po czyszczeniu. Korozja również postępuje, ponieważ podnosi pozostałe poszycie spod spodu, a uszkodzony obszar się rozszerza. W przypadku sprzętu do wody pitnej nie należy stosować platerowanego stopu cynku w żadnej części stykającej się z wodą.

Tworzywa sztuczne dopuszczone do kontaktu z żywnością: praktyczne rozwiązanie dla dozowników

Polipropylen (PP) i acetal (POM) nie mają mechanizmu utleniania ani potencjału galwanicznego w stosunku do wody; po prostu nie korodują w sensie elektrochemicznym. Właśnie dlatego większość kranów do wody pitnej dostępnych na rynku wykorzystuje PP do korpusu: eliminuje on rdzę, zielone plamy i uwalnianie jonów metali. Kompromisy są mechaniczne. PP mięknie i pełza pod wpływem utrzymujących się wysokich temperatur, dlatego też ścieżkę wody po stronie gorącej należy zaprojektować z uwzględnieniem grubości ścianek i stabilizatorów termicznych. Kamień może również osadzać się wewnątrz plastikowego gniazda zaworu, dlatego też sprężyna i uszczelka, a nie plastikowy korpus, są zwykle pierwszymi częściami wymagającymi konserwacji. Korpus z tworzywa sztucznego kran z dystrybutorem wody , wsparty na trzpieniu ze stali nierdzewnej, to konfiguracja, która najlepiej łączy odporność na korozję z trwałością mechaniczną.

Niestandardowy hurtowy kran z dozownikiem wody Dostawcy, firma Boda Electrical Appliances Co., Ltd jest znanym chińskim dostawcą kranów z dystrybutorem wody, sprzedajemy na zamówienie i sprzedajemy hurtowo na całym świecie. Zastosowanie: wa... Zobacz produkt →

Wykończenia galwaniczne: wygląd zależny od dyscypliny galwanicznej

Galwaniczne wykończenia niklowo-chromowe są stosowane w kranach dystrybutorów, gdy wymagany jest wygląd polerowanego metalu. Jakość nie jest definiowana przez kolor, ale przez trzy rzeczy: grubość niklu, przyczepność i pokrycie na rogach i gwintach. Powłoka, która jest gruba w środku cylindra, ale cienka na kołnierzu, najpierw zawiedzie na kołnierzu, ponieważ prąd osadzania jest cieńszy na wypukłych krawędziach. Kupujący, którym zależy na platerowanym wyglądzie, powinni sprawdzić części stykające się z wodą i wymienić wkład, jeśli na powłoce widoczne są włoskowate pęknięcia. Do kranów, które łączą platerowaną obudowę ze ścieżką wody, np Galwanizowany kran z zaworem wodnym do dystrybutorów napojów wewnętrzny wkład zaworu i zewnętrzne pokrycie mają dwa różne okresy użytkowania, dlatego należy planować wymianę wkładu w regularnych odstępach czasu, dopóki wygląd zewnętrzny będzie nadal wyglądał jak nowy.

Niestandardowy hurtowy kran z zaworem wodnym do dozownika napojów-t9-1 Dostawcy, Comp Boda Electrical Appliances Co., Ltd jest słynną chińską firmą z kranem z zaworem wodnym do dostawców napojów-t9-1, wykonujemy zamówienia na zamówienie i hurtowo... Zobacz produkt →

Jak rozpoznać rodzaj korozji w trzy minuty

Nie potrzebujesz laboratorium, aby odróżnić kamień od korozji. W większości przypadków wystarczy kropla octu i czysta ściereczka.

1. Spuść biały ocet na osad. Jeśli w ciągu kilku sekund zacznie musować, oznacza to, że osad to kamień z węglanu wapnia. Jest to warstwa mineralna, a nie ubytek metalu, a czyszczenie przywróci powierzchnię.
2. Jeśli nie pojawia się pianka, wytrzyj powierzchnię suchą szmatką. Pozostałością, która ulega sproszkowaniu i odsłania błyszczący metal pod spodem, jest zgorzelina powierzchniowa lub utlenianie. Pozostałości, które pozostawiają wżery, szorstką powierzchnię, wskazują na utratę metalu, co oznacza, że ​​warstwa ochronna zniknęła.
3. Zielone lub niebiesko-zielone plamy na dowolnej części pokrytej chromem niklem oznaczają, że warstwa miedzi lub mosiądzu jest odsłonięta i tworzy sole miedzi. Zielony kolor pochodzi od metalu, a nie od wody.
4. Pomarańczowo-brązowy pył na króćcu ze stali nierdzewnej to często żelazo pochodzące z innego miejsca, na przykład stalowej podkładki do szorowania, płatków rdzy z rury poprzedzającej lub stalowej szczotki. Można go wyczyścić bez trwałych uszkodzeń. Jeśli sam metal jest pod spodem czerwonawy i szorstki, gatunek stali jest podejrzany.
5. Czarne, tłuste plamy wzdłuż gumowych uszczelek są zwykle oznaką rozwoju pleśni lub nalotu siarczkowego, a nie korozji metalicznej. Zamiast polerować uszczelkę, należy ją zastąpić świeżą uszczelką silikonową dopuszczoną do kontaktu z żywnością.

Jedno ostrzeżenie dotyczy wszystkich testów: nigdy nie drap powierzchni, aby zobaczyć, co jest pod spodem. Zadrapanie na chromowanej powierzchni natychmiast tworzy ogniwo galwaniczne opisane w poprzedniej sekcji, zamieniając problem kosmetyczny w problem korozji. Użyj miękkiej szmatki i oczu.

Sekwencja czyszczenia, która usuwa korozję, nie zwiększając jej

Czyszczenie to etap, w którym większość korozji przyspiesza. Celem jest usunięcie osadów i przywrócenie suchej powierzchni, a nie wypolerowanie powłoki. Poniższa kolejność dotyczy kranów z metalu platerowanego, stali nierdzewnej i tworzywa sztucznego.

1. Potwierdź materiał i rodzaj osadu, korzystając z powyższego trzyminutowego testu. Nigdy nie pomijaj tego kroku; kwasowy odkamieniacz, który usuwa kamień z jednego materiału, może wytrawić inną powierzchnię.
2. W przypadku kamienia wapiennego na powierzchniach chromowanych lub niklowych przygotuj roztwór składający się z jednej części białego octu na trzy części ciepłej wody lub 20 gramów kwasu cytrynowego na litr wody. Owiń zabrudzone miejsce szmatką nasączoną roztworem i pozostaw na 10 minut. W przypadku stali nierdzewnej czas kontaktu można wydłużyć do 20 minut; w przypadku chromowania należy przestrzegać limitu 10 minut, aby chronić cienką warstwę chromu.
3. W przypadku plam miedzianych na mosiądzu lub chromie przygotuj pastę z proszku kwasu cytrynowego i wody, nałóż ją na plamę, pozostaw na 5 minut i spłucz. Zielone sole miedzi rozpuszczają się, nie atakując warstwy niklu.
4. W przypadku rdzy żelaznej użyj pasty składającej się z trzech części sody oczyszczonej na jedną część wody, delikatnie wyszoruj szczotką z nylonowym włosiem i spłucz. Szczotki nylonowe są bardziej miękkie niż powłoka i nie tworzą nowych zarysowań.
5. Aby pozbyć się kamienia wewnątrz kranu dozownika, należy odkręcić odpływ lub aerator, namoczyć go w tym samym roztworze octu i przepłukać zawór czystą wodą. Nigdy nie próbuj zeskrobywać kamienia z plastikowego gniazda za pomocą metalowego narzędzia; Po namoczeniu kamień oddzieli się od plastiku.
6. Opłucz wszystko czystą wodą, wytrzyj całkowicie do sucha i pozostaw zespół na godzinę do przewietrzenia przed ponownym założeniem. Sucha powierzchnia to najskuteczniejszy krok w zapobieganiu korozji, jaki możesz podjąć każdego dnia.

Do części nierdzewnych dedykowany poradnik jak czyścić krany ze stali nierdzewnej zapewnia dodatkowe szczegółowe informacje na temat usuwania odcisków palców, folii i plam po twardej wodzie bez uszkadzania wykończenia. Te same zasady dotyczą króćców ze stali nierdzewnej w dystrybutorach napojów.

Zasady zapobiegania, które stosujemy jako producent kranów

Jako producent kranów, kurków i pomp do butelek do wody pitnej testujemy nasze części w warunkach wody twardej i chlorowanej i widzimy zwyczaje tysięcy klientów dotyczące czyszczenia. Poniższe zasady zapobiegania to te, które niezawodnie chronią kran przed korozją przez lata.

• Przerwij cykl na mokro i na sucho. Po ostatnim użyciu w danym dniu wytrzyj wylot i podstawę baterii. Korozja wymaga trwałej warstwy wilgoci; sucha powierzchnia nie może korodować. Ten prosty zwyczaj ogranicza tworzenie się kamienia węglanowego w największym stopniu na każdym etapie konserwacji.
• Uzdatnij wodę, jeśli twardość przekracza 120 mg/l. Zmiękczacz wody lub filtr jonowymienne na linii zasilającej odcinają ładunek wapnia i magnezu, zanim dotrze on do kranu. Ta pojedyncza inwestycja zapobiega tworzeniu się kamienia u źródła, nie tylko na kranie, ale także w podgrzewaczu wody i wewnątrz zbiorników dystrybutorów.
• Nie stosować kwaśnych odkamieniaczy częściej niż dwa razy w roku. Kamień, który gromadzi się miesiącami, można usunąć 10-minutowym płukaniem kwasem cytrynowym. Słabsze, częstsze czyszczenie pokonuje mocne, okazjonalne odkamienianie i chroni powłokę.
• Sprawdzaj uszczelki i uszczelki co sześć do dwunastu miesięcy. Spęczniona lub popękana uszczelka silikonowa tworzy wilgotną szczelinę, a każda wilgotna szczelina jest przyszłym miejscem korozji otaczających ją metalowych części. Uszczelki zamienne są niedrogie; korozja, której zapobiegają, nie jest.
• Przy połączeniach metal-metal należy używać podkładek silikonowych dopuszczonych do kontaktu z żywnością. Tam, gdzie metalowy kurek styka się ze szklanym słojem lub zbiornikiem ze stali nierdzewnej, podkładka silikonowa przerywa ścieżkę galwaniczną i zapobiega kontaktowi metalu z metalem, który powoduje miejscowy transfer jonów.
• W przypadku komercyjnych króćców napojów należy czyścić ścieżkę przepływu co tydzień. Pozostałości soku i syropu uruchamiają opisany wcześniej mechanizm korozji pod osadami; spłucz ciepłą wodą i łagodnym detergentem, następnie dokładnie spłucz i osusz.

Napraw lub wymień: gdy korozja zaszła za daleko

Korozja nie zawsze jest powodem do wymiany baterii. Próg decyzji zależy od tego, gdzie występuje korozja i czy zmieniła ona funkcję.

Napraw uszkodzenia kosmetyczne

Jeśli na powierzchni występuje biały osad, lekkie plamy miedzi lub pył rdzy, które można usunąć metodą octu lub sody oczyszczonej, oprawa nadal zachowuje trwałość konstrukcyjną. Oczyść, osusz i monitoruj plamę przez miesiąc. Jeżeli plama nie powraca, oznacza to, że powłoka jest nienaruszona, a przyczyną była twarda woda, a nie aktywna korozja.

Wymień, jeśli wżery przeniknęły przez poszycie

Kiedy na chromowanej części pod paznokciem wyczujesz szorstkie wgłębienia, oznacza to, że warstwa ochronna zostaje naruszona i ogniwo galwaniczne jest aktywne. Żaden środek czyszczący nie jest w stanie przywrócić tego metalu; polerowanie usunie tylko więcej otaczającego poszycia. W przypadku baterii łazienkowej oznacza to wymianę wkładu lub całej baterii. W przypadku kranu z wodą pitną wżery w ścieżce wody oznaczają natychmiastową wymianę kranu, ponieważ wżery zatrzymują wodę i bakterie oraz mogą uwalniać jony metali do wody.

Wymień, jeśli w ścieżce wody pitnej pojawi się jakakolwiek korozja

W przypadku sprzętu do wody pitnej zasada jest bardziej rygorystyczna niż w przypadku instalacji wodno-kanalizacyjnej w łazience. Skala na zewnętrznej stronie czopa to problem kosmetyczny; kamień na gnieździe zaworu wewnątrz plastikowego korpusu może nadal nadawać się do czyszczenia. Jednak zielona korozja, rdza lub wżery na dowolnej metalowej części na ścieżce wody oznaczają, że część ta zaczęła uwalniać produkty korozji. Koszt nowego kranu z plastikowym korpusem stanowi zwykle niewielki ułamek kosztu wody i otaczającego go sprzętu, dlatego ekonomiczną decyzją jest wymiana kranu i sprawdzenie linii zasilającej.

Nie zapomnij o ukrytych kosztach korozji dystrybutorów

Skorodowany wylot na kranie napoju to nie tylko problem z wyglądem. Na szorstkiej powierzchni zatrzymują się resztki soku, które stanowią pożywkę dla rozwoju bakterii, które z kolei zagęszczają kwasy organiczne pod filmem. Miesięczny koszt środków chemicznych do czyszczenia i przestoje w działalności komercyjnej szybko przekraczają cenę nowego króćca. Wymiana wkładu zaworu co rok lub dwa to normalna konserwacja, a nie przedwczesna awaria.

Przewodnik zakupowy: cztery sposoby sprawdzania odporności kranu na korozję

Kupujący, którzy wybierają na podstawie materiału, a nie ceny, otrzymują kran, który po trzech latach nadal wygląda akceptowalnie. Cztery kontrole pokrywają większość błędów zakupowych.

1. Sprawdź materiał ścieżki wodnej. Część stykająca się z wodą określa ryzyko korozji. Nadaj priorytet stali nierdzewnej 304, PP lub POM w ścieżce wodnej; unikać platerowanego stopu cynku i niepowlekanego mosiądzu. Jeśli specyfikacja nie określa materiału ścieżki wodnej, poproś dostawcę o dokładny skład.
2. Sprawdź poszycie na krawędziach, a nie na środku. Punktem awarii dowolnej części platerowanej są gwinty, kołnierze i linie matrycy, gdzie poszycie jest najcieńsze. Przejedź paznokciem po krawędzi; platerowana krawędź, która zaczepia się lub łuszczy, ulegnie zniszczeniu w ciągu roku.
3. Sprawdź uszczelkę i konstrukcję gniazda. Mniej szczelin na ścieżce przepływu oznacza mniej miejsc, w których może pojawić się kamień. Kran z gładkim, wymiennym gniazdem naboju będzie łatwiejszy w czyszczeniu i posłuży znacznie dłużej niż konstrukcja ze ślepymi narożnikami wewnętrznymi.
4. Sprawdź parametry ciepłej wody. Gorąca woda w dozowniku może osiągnąć temperaturę od 85 do 95 stopni Celsjusza. Jeśli korpus jest wykonany z PP, należy sprawdzić, czy producent dopuszcza korpus do ciągłego podawania ciepłej wody i sprawdzić, czy uszczelka silikonowa jest odpowiednia dla tej temperatury. Niedopasowanie temperaturowe prowadzi do pęknięć naprężeniowych na długo przed pojawieniem się korozji.

Te cztery kryteria mają zastosowanie niezależnie od tego, czy zakup dotyczy wyciąganego kranu kuchennego, czy małego kranu do wody pitnej do butelki o pojemności 5 galonów. Mechanizm korozji jest identyczny; różnią się jedynie skalą i akceptowalnym kosztem.

Często zadawane pytania: Najczęściej słyszane pytania dotyczące korozji baterii

Czy korozja kranu może sprawić, że woda pitna stanie się niebezpieczna?

Tak, gdy do wody przedostaną się produkty korozji. Zielone sole miedzi ze skorodowanej części mosiądzu, rdza z części żelaznej lub biały tlenek cynku z uszkodzonej części ocynkowanej wskazują, że metal rozpuszcza się w wodzie. W kranach z wodą pitną zasadą jest wymiana części, gdy tylko w torze przepływu pojawi się korozja. Sama kamień nie stanowi zagrożenia dla zdrowia, gdyż jest to węglan wapnia, jednak stanowi schronienie dla mikroorganizmów i należy go usunąć.

Na moim czopie ze stali nierdzewnej pojawiają się pomarańczowe plamy. Czy rdzewieje?

Zwykle nie. Większość pomarańczowych plam na stali nierdzewnej 304 to cząsteczki żelaza, które przeniosły się na powierzchnię ze stalowej gąbki do szorowania, stalowych narzędzi lub rdzewiejących fragmentów rur znajdujących się powyżej. Są to plamy powierzchniowe: oczyść je pastą z sody oczyszczonej i nylonową szczoteczką, następnie spłucz i osusz. Jeśli rdza pojawi się ponownie w dokładnie tych samych wżerach, uszkodzeniu ulegnie sama powierzchnia stali nierdzewnej, co ma miejsce na słabo pasywowanych lub agresywnie porysowanych powierzchniach.

Czy ocet niszczy chromowanie?

Krótki czas ekspozycji, do 10 minut, jest bezpieczny dla nienaruszonego chromu. Warstwa chromu jest chemicznie odporna na rozcieńczony kwas octowy. Ryzyko pojawia się, gdy chrom jest już zarysowany: ocet dociera do warstwy niklu i po wielu godzinach kontaktu powoduje wżery niklu. Zasadą jest używanie rozcieńczonego octu w proporcji jedna część na trzy części wody, krótki kontakt i dokładne spłukanie.

Dlaczego po czyszczeniu pojawia się zielona korozja?

Jeśli w ciągu kilku dni zielone plamy powrócą, oznacza to, że miedziana lub mosiężna podstawa jest nadal odsłonięta i mokra. Czyszczenie usunęło produkt korozji, ale nie źródło. Albo nie ma powłoki w tym miejscu, albo pomiędzy mosiężnym rdzeniem a otaczającym metalem działa ogniwo galwaniczne. Jedynym trwałym rozwiązaniem jest wymiana platerowanej części lub, w przypadku obszarów nienośnych wody, ponowne wykończenie powierzchni metalowym podkładem.

Jak długo wytrzymuje kran w obszarze z twardą wodą?

Przy twardości powyżej 120 mg/l i braku konserwacji kamień staje się widoczny w ciągu trzech do sześciu miesięcy, a korozja kosmetyczna może pojawić się na częściach platerowanych w ciągu dwóch lat. Regularne wycieranie, zmiękczona woda i neutralne środki czyszczące sprawiają, że kran ze stali nierdzewnej 304 lub korpusu z PP może pozostać wolny od korozji przez pięć do dziesięciu lat. Przy bardzo twardej wodzie powyżej 180 mg/L okres czyszczenia kamienia skraca się do kilku tygodni, a zastosowanie zmiękczacza lub środka zabezpieczającego filtr w miejscu użycia jest uzasadnioną inwestycją.

Czy wybrać plastikowy czy metalowy kran do dystrybutora wody?

W przypadku ścieżki wodnej bezpieczniejszym rozwiązaniem jest plastik. PP i POM nie mają mechanizmu korozji elektrochemicznej, jonów metali ani powłoki, która mogłaby ulec uszkodzeniu. W przypadku korpusu i uchwytu, których dotyka się codziennie, dopuszczalne jest tworzywo sztuczne lub stal nierdzewna 304; należy unikać chromowanego stopu cynku, ponieważ uszkodzenie powłoki powoduje korozję cynku. W wielu komercyjnych dystrybutorach stosuje się krany z plastikową obudową i trzpieniem ze stali nierdzewnej, które łączą w sobie odporność na korozję z wytrzymałością mechaniczną.